fb_header2.jpg


Dział

Wierzenia Polan:

wierzenia-polan_iko2.jpg

liniaszara100.jpg
Nasze Forum:

Forum_Weneda_Mitologia_Staropolska2.jpg

www.Weneda.net

liniaszara100.jpg

BogowiePolscy
na Facebooku:
facebook-icon.png
Już ponad 6530
osób
pulubiło
nasz profil,

zapraszamy!
liniaszara100.jpg
Nasz profil
na Twitterze:

twitter-icon.png
liniaszara100.jpg
"Do tych czasów
w Polsce święto tej
[Dziewanny]
święcą, czyniąc
sobótki, paląc ognie
tamże śpiewając
pieśni [miłosne]".
-- Marcin z Urzędowa (1500-1573)

liniaszara100.jpg

Materiały
pomocnicze


liniaszara100.jpg

Galeria
Bogów Polskich:

DziewannaPM.jpg


liniaszara100.jpg
Współpraca:

Patrimonium_Europae2.png
liniaszara100.jpg

Pieczec_Akademii_Krakowskiej_za_Jagielly.png

Najstars
ze znane
źródło o
bogach
polskich
(1405 r.)
powołujące
się na
wcześniejsze
kroniki
oraz żywe obrzędy
zielonoświątkowe:
Postylla Łukasza z
Wielkiego
Koźmina.

liniaszara100.jpg


Bóg Jasz (Jesza)

Teksty i źródła

liniaszara.jpg

01_SwietowitJessa_iko.jpg
Jasz - niebiański bóg Polan - Najbardziej tajemniczy z Bogów dawnych Polaków: niebiański Jassa, a właściwie Jasz lub Jasza. Czy setki lat nowej wiary zdołały zatrzeć pamięć o nim? Na ile skutecznie? Po blisko połrocznych pracach i wielu, często gorących dyskusjach, prezentujemy pierwsze plony naszych poszukiwań.

Materiały zebrali i opracowali: Grzegorz Niedzielski, Kazimierz Perkowski i Wojciech Jóźwiak.

liniaszara.jpg

Marek_Perepeczko-Jasiek_Wesele_1972.jpg
Jaś odnaleziony (część pierwsza) - Jaś, Jasiek, Jasień, Jach, Jasz to znane wszystkim imię. Dziś jednak mało kto już pamięta, że Jaś to również niezwykle istotna, a nawet pierwszoplanowa postać w polskich wierzeniach ludowych. Z kolei Jasza/Jasz lub Jaśa, Jasa, Jesza to bóg, w tym gromowładca wzmiankowany w szeregu źródeł jako rodzimy dla wierzeń staropolskich. W znanych nam obecnie źródłach odnotowany po raz pierwszy w Postylli Koźmińczyka z roku 1405. Czy zatem ludowego herosa Jasia i staropolskiego boga Jasza może coś łączyć? Czy w jakimś zakresie mamy tu do czynienia z jedną i tą samą postacią? Zapraszamy do lektury kolejnych części opracowania autorstwa Kazimierza Perkowskiego.

liniaszara.jpg

Gospodarz_i_Jasiek_Zloty_Rog-Wesele1972.jpg
Jaś odnaleziony (część druga) - W tej części cyklu wskazane zostają - w oparciu o konkretne zapisy etnograficzne - cechy uraniczne przypisywane ludowej postaci Jasia, w tym tak spektakularne jak gromowe, deszczowe i księżycowe. Obraz ten uzupełnia powszechne postrzeganie Jasia jako wędrującego herosa, a nawet unoszącego się w przestworzach wojownika. Wszystko to w oparciu o niegdyś powszechnie, a obecnie niemal zapomniane polskie pieśni i wierzenia ludowe.

liniaszara.jpg

Janosik_i_Maryna.jpg
Jaś odnaleziony (część trzecia) - Ludowy Jaś wśród bogów, czartów i czarownic, a do tego na Łysej Górze? Trzecia część cyklu to przede wszystkim przykłady wierzeń lokujących polskiego Jasia - co dziś może wydawać się zaskakujące - w towarzystwie bóstw i istot nadprzyrodzonych.

liniaszara.jpg

zeus-meilichios-4th-century-b-c.png
Jaś odnaleziony (część czwarta) - Zapraszamy do lektury czwartej części cyklu "Jaś odnaleziony", w którym - pośród szeregu kolejnych skojarzeń słowiańskich i europejskich - na plan pierwszy wysuwają się tym razem rosyjski Jasza/Jaszer oraz celtycki Esus. W niniejszym odcinku mowa będzie o pierwszym z wymienionych. Warto zauważyć, że w Polsce jest to postać właściwie nieznana. Tymczasem zważywszy na liczne analogie do polskiego Jasia czy gromowładnego Jowisza-Jeszy (z przekazu Jana Długosza), wątek Jaszera wydaje się być szczególnie ciekawy.

liniaszara.jpg

Herb_Kozmina.png
Postylla Łukasza - najstarsze źródło historyczne (1405-1410) wymieniające z imienia bóstwa dawnych Polaków, w tym Jasza (łac. Yassa). Źródło odkryte dopiero w roku 1979, a do roku 1999 właściwie ignorowane przez badaczy, kiedy to należne mu miejsce przywraca prof.Leszek Kolankiewicz. Do tekstu dodano komentarze oraz tabele systematyzujące najstarsze źródła polskie.

liniaszara.jpg

Jan_Dlugosz_w_pracowni.jpg
Relacja Jana Długosza - najsłynniejszy i najobszerniejszy przekaz odnoszący się do wierzeń dawnych Polaków, zwany czasami "Olimpem" lub "Panteonem" Długosza. Wymienia i opisuje najważniejsze zdaniem kronikarza bóstwa Polan i Lechitów. W opisie kronikarz przyjmuje wykładnię rzymską (interpretatio romana) czyli porównanie do bóstw rzymskich. Do tekstu źródłowego dodano komentarze oraz tabele systematyzujące najstarsze źródła polskie.

liniaszara.jpg

tani cms