fb_header2.jpg


Dział

Wierzenia Polan:

wierzenia-polan_iko2.jpg

liniaszara100.jpg
Nasze Forum:

Forum_Weneda_Mitologia_Staropolska2.jpg

www.Weneda.net

liniaszara100.jpg

BogowiePolscy
na Facebooku:
facebook-icon.png
Już ponad 6530
osób
pulubiło
nasz profil,

zapraszamy!
liniaszara100.jpg
Nasz profil
na Twitterze:

twitter-icon.png
liniaszara100.jpg
"Do tych czasów
w Polsce święto tej
[Dziewanny]
święcą, czyniąc
sobótki, paląc ognie
tamże śpiewając
pieśni [miłosne]".
-- Marcin z Urzędowa (1500-1573)

liniaszara100.jpg

Materiały
pomocnicze


liniaszara100.jpg

Galeria
Bogów Polskich:

DziewannaPM.jpg


liniaszara100.jpg
Współpraca:

Patrimonium_Europae2.png
liniaszara100.jpg

Pieczec_Akademii_Krakowskiej_za_Jagielly.png

Najstars
ze znane
źródło o
bogach
polskich
(1405 r.)
powołujące
się na
wcześniejsze
kroniki
oraz żywe obrzędy
zielonoświątkowe:
Postylla Łukasza z
Wielkiego
Koźmina.

liniaszara100.jpg

ornament_lewy.pngKolędy na Świętaornament_prawy.png

"- Spróbujcie świeżego chleba."
- Bóg zapłać sąsiedzie i sąsiadko za ten Boży dar,"
postarom się i jo wom wynagrodzić."
(z gwiazdkowego obrzędu dzielenia chlebem)

liniaszara.jpg

Staropolskie Gody, zwane również Gwiazdką, Świętymi Wieczorami, Choinką i Bożym Narodzeniem to święta przypadające na przesilenie zimowe, zwykle od połowy grudnia lub od Wigilii, aż do Trzech Króli (są to dni graniczne o starym rodowodzie przedchrześcijańskim). Jedno z najstarszych rodzimych świąt polskich, słowiańskich, indoeuropejskich i wielu innych ludów Starego Świata. Wiąże się ono z odrodzeniem Słońca i powrotem jego ogniowego władcy jako Młodego Boga. Od zarania dziejów jest to święto wzajemnych spotkań, pojednania i nowej nadziei - od tego momentu światło odradzającego się słońca zaczyna zwycięską walkę z zimowymi ciemnościami.

podlazniczka_iko.jpgChoinka1_iko.jpg
Staropolski Podłaźnik lub Podłaźniczka i kontynuacja w postaci świątecznej choinki.
W obu przypadkach tradycyjnie najczęściej drzewko iglaste, które symbolizuje
wiecznie zielone drzewo przysparzające dostatku i obfitości i/lub brodę bogatego
boga podziemi (fot. www.potrawyregionalne.pl i www.udziewczyn.pl).


Oto trzy świąteczne kolędy autorstwa Kamili, a we fragmentach wykonane przez Gorię. Każda z kolęd zaśpiewana została w interpretacji zbliżonej do dworskiej/dawnej oraz ludowej.
Zapraszamy serdecznie!

liniaszara.jpg

Kolęda Bogi
(fragmenty)
music-icon-1.png - wersja dworna (mp3)
music-icon-1.png - wersja ludowa (mp3)
Kolęda o Bożycu
(fragmenty)
music-icon-1.png - wersja dworna (mp3)
music-icon-1.png - wersja ludowa (mp3)
Kolęda o Jutrzni
(fragmenty)
music-icon-1.png - wersja dworna (mp3)
music-icon-1.png - wersja ludowa (mp3)

liniaszara.jpg

Pełne teksty kolęd:

Kolęda Bogi


Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Cośmy ongi Was praszali
tośmy wiele otrzymali!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczność i podziękę!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Zatem i dzisiaj praszajmy
w ogień my trzebę składajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Prosim my Was dobre Bogi
zejdźcie w nasze skromne progi!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Stół na sianie zastawiajmy
Snop i jodłę ubierajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
zdrowie i dostatek!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Grumadki my zapalajmy
Dziady Na ucztę praszajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
pamięć i pochwałę!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Jelenia my powitajmy
kozła i kura spraszajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Wróżbę z ziaren poczyniajmy
Wycie wiatru odczytajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Nyję ogniem żegnajmy
Swarożyca witajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wdzięczne powitanie!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Miód i kołacz spożywajmy
by nie brakło upraszajmy!

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
prośbę i nadzieję!

Mija roczek, ku nadziei
rośnie dzień, miesiąc się bieli
Dziadów dziś już pożegnajmy
Wiarę przodków wychwalajmy

Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
słowa pożegnania!

Bogi!
Daliście nam śpiewne głosy
by Was chwalić pod niebiosy
Bogom wdzięczność wyśpiewajmy
i do piru zasiadajmy!


Głośno razem zaśpiewajmy
w pieśni słowa pochwytajmy
wiarę i nadzieję!

Oby!Oby!Oby!

liniaszara.jpg

Kolęda o Bożycu


Bożycu! Bożycu!
Młody Królewicu!
Weź że we władanie
świata każdy kraniec! x2

Zważ że Nyja stary
Wisi u powały
Korpus już ma suchy
żywot jego kruchy!

Bożycu! Bożycu!
Świata Królewicu!
Usłuchaj wołanie
czyń swe sprawowanie!

Zważ nocy ubywa
dzionka wciąż przybywa
Słonko wnet utuli
łono Twej Matuli!

Bożycu! Bożycu!
Ludzi królewicu!
Do Ciebie wołamy
Stoły nakrywamy!

Wejdź że między ludzi
każdy z nas się trudzi
ulżyj nam Bożycu
Boski Królewicu!

Mamy dla Cię dary
słowa pełne chwały
sprzyjaj nam Bożycu
Ludzi Królewicu!

Są tu z nami Dziady
każdy z nich jest rady
panuj nam Bożycu!
Świata Królewicu!

A gdy noc zmaleje
słonko świat zaleje
spójrz na łan Bożycu!
Ziemi Królewicu!

Bożycu! Bożycu!
Słodki Królewicu!
My Cię ugaszczamy!
łaski upraszamy!

liniaszara.jpg

Kolęda o Jutrzni

Chciała się Jutrzenka przejrzeć w czystej wodzie
Tafla skuta lodem – przejrzeć się nie może

„Gdyby choć Słoneczko mocniej zaświeciło
W mig by zimną lodu taflę rozpuściło!”

Słońce leży w toni na piaszczystej równi
gdzieżby, ono legło na dnie kamienistej studni

Całe długie lato ciężko się trudziło
Wiele zboża łanów pięknie wyzłociło

Lecz miast laury zbierać wielce zasłużone
sił nabiera w żłobie, znojną pracą utrudzone

Pracą utrudzone, zmożone podstępem
w bratobójczej walce w nieprawej wojence

To zazdrosny Nyja wysłał swoje żmije
„Żmij ten blask Bożyca złymi oczy spije!”

Wypełznął żmij spod ziemi, zaległ na kamieniu
Nawet mocarz Jasza nie podołał jemu

Jasz kamiennym gromem wyżłobił studzienkę
pod wysoką górą, pod lesistym wierchem

tam się Słonko skryło, by odzyskać siły
a pod żłobem żmije swe gniazdo uwiły

Swe gniazdo uwiły i pilnować miały
lecz rychło znudzone się mocno pospały

Widziała Jutrzenka woja w złoconej zbroi
na białym rumaku przyjechał od dolin

Spojrzał na Bożyca w kamienistym żłobie
„Żmije się pospały, nie zaszkodzą tobie”

Woj odjechał stępem, zniknął w nocy mroku
Wylazł Nyj spod ziemi ciemność rozsiał wokół

Ciemność rozsiał wokół, objął panowanie
„Nigdy już na ziemi Słońce nie nastanie!”

Źle się żyje Leli u Nyji w niewoli
przyrodzie odradzać on się nie pozwoli

Smutno się zrobiło Jutrzni, Gwiazdeczce leliwej
utoczyła panna łezkę żałości prawdziwej

Żałości prawdziwej i wielkiej tęsknoty
„Wstańże nam Bożycu, Młodzieńcze nasz złoty!”

Stoczyła się łezka po kamiennej ścianie
padła na Bożyca liczko przezeń ukochane

Powstało Słoneczko, ze studni wyjrzało
Swą młodzieńczą postać w triumfu promienie przybrało

Ciemną noc przepłoszył Bożyc i dzionek wydłużył
Nyję wnet do słupa przykuł, Wyraju bramy zburzył

Radują się ludzie, zwierza, Jutrznia się raduje
„Niech nam dobry Bożyc władzę nad nami sprawuje!”

liniaszara.jpg

Chwala_Bogom!.jpg

Teksty kolęd: Kamila

Śpiew i linia melodyczna: Goria

Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons
Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne 3.0 Polska.

liniaszara.jpg

tani cms